အသိဉာဏ်ကြီးမားသော မျောက်ဘဝ (Jataka 506)

ရှေးရှေးအခါက မဂဓတိုင်း မဟာရာဇ်မြို့တော်ကြီး တည်ရှိရာဒေသတွင်၊ သာယာစည်ကားလှသော ဟိမဝန္တာတောကြီးသည် ကိန်းဝပ်စံပျော်တော်မူကြသော နတ်ဗြဟ္မာတို့၏ အ період ဖြစ်တော်မူသော ကိရိလာသ်တောင်ခြေအထိ ရှည်လျားစွာ အရိပ်အောက်သို့ ပျံ့နှံ့လျက် ရှိလေ၏။ ထိုတောကြီးထဲတွင် အကိုင်းအခက်များဖြင့် ကြီးမားသော သရက်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးသည် အများသော မျောက်အုပ်များ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်၏။ ထိုတိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ အနက်၊ မျောက်တစ်ကောင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာတောင့်တင်းခြင်း၊ အလျင်အမြန် သွားလာနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသည်မဟုတ်၊ သူ၏ အလွန်ထူးကဲသော အသိဉာဏ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ အမွေးများသည် အညိုရောင် အနက်ရောင် ဖြစ်၏။ မျက်လုံးများသည် တောက်ပလျက်၊ ပညာဉာဏ်ထက်မြက်ကြောင်း ထင်ရှား၏။ ထိုသူကား ထိုဘဝ၌ ဘဝတစ်ပါးသို့ ကူးပြောင်းတော်မူမည့် ဘုရားလောင်းပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုမျောက်အုပ်ကြီးတွင်၊ မျောက်အများအပြား ရှိကြကုန်၏။ သူတို့သည် သရက်ပင်ကြီး၏ အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ကစားကြကုန်၏။ အချို့က အသီးများကို ခူးစားကြကုန်၏။ ထိုဘုရားလောင်းမျောက်ကား အခြားမျောက်များထက် ပို၍ သတိပညာ ရှိ၏။ သူသည် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်၏။ မည်သည့် အပင်မှ အသီးများကို စားသုံးသင့်သည်၊ မည်သည့် အပင်မှ အသီးများကို စားသုံးသင့်သည် မဟုတ်၊ မည်သည့် အချိန်တွင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်း ကျရောက်နိုင်သည်၊ မည်သည့် အချိန်တွင် မီးဘေး အန္တရာယ် ဖြစ်ပွားနိုင်သည်တို့ကို သူသည် အမြဲတမ်း သတိပြုမိ၏။ တစ်နေ့သောအခါ၊ ထိုသရက်ပင်ကြီးအနီးတွင် မီးဘေးတစ်ခု ဖြစ်ပွားလေ၏။ မီးသည် မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့လာပြီး၊ သရက်ပင်ကြီးကို ဝန်းရံလေ၏။ မျောက်အများစုသည် မီးကို မြင်သောအခါ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြကုန်၏။ သို့သော် မီးသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့်၊ အချို့သော မျောက်တို့သည် မီးကောင်များ မီးခိုးများဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံရကာ၊ မီးထဲသို့ ကျဆုံးကုန်၏။ ထိုအခါ ဘုရားလောင်းမျောက်ကား အလွန်တည်ငြိမ်စွာ ရှိ၏။ သူသည် မီး၏ သွားရာလမ်းကို သတိပြုမိ၏။ သူသည် မီးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း၊ အမြစ်များမှ စတင်ကာ ပျံ့နှံ့လာသည်ကို မြင်၏။ သူသည် အခြားသော မျောက်အုပ်များကို ခေါ်ဆိုကာ မိန့်ကြား၏။ "အချင်းတို့၊ ကြောက်လန့်ခြင်း မပြုကြနှင့်။ မီးသည် အမြစ်များမှ စတင်လာသည်ကို မြင်ကြသလော။ ငါတို့သည် အမြစ်များဆီသို့ ခုန်ဆင်းကာ၊ မီးမကူးမီ ထွက်ပြေးကြကုန်အံ့။" အခြားသော မျောက်အုပ်တို့သည် ဘုရားလောင်း၏ စကားကို နားထောင်ကြကုန်၏။ သူတို့သည် ဘုရားလောင်းနှင့်အတူ အမြစ်များဆီသို့ ခုန်ဆင်းကာ၊ မီးမကူးမီ သရက်ပင်ကြီးမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်ကြကုန်၏။ ထိုသို့ဖြင့် ထိုဘုရားလောင်းမျောက်ကား သူ၏ အသိဉာဏ်နှင့် သတိပညာဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုသာမက၊ အခြားသော မျောက်အုပ်များကိုပါ ကယ်တင်နိုင်တော်မူ၏။ ထိုဘဝမှစ၍ ဘုရားလောင်းသည် အသိဉာဏ်နှင့် သတိပညာ၏ အရေးပါပုံကို ကောင်းစွာ သိရှိတော်မူ၏။ **အကျဉ်းချုပ်:** အသိဉာဏ်နှင့် သတိပညာသည် အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်နိုင်၏။